co do zasady staram się być szczęśliwym człowieczkiem, to dopada mnie życie w jego najgorszej odsłonie i muszę wtedy dawać odpór, a to potrafi mnie solidnie wyczerpać. Byłam w Kalabrii, gdy mama przeszła udar, a raczej mikro udar do mikro mózgu, według słów prowadzącej lekarki. Szczęśliwie zajął się tym mój brat. Zostaliśmy pochwaleni za ogólny stan naszej matki, chociaż piękna skóra, brak odleżyn i ogólna dobra kondycja to przede wszystkim zasługa naszych cudownych opiekunek z Ukrainy, uwielbiam te kobiety, serio. Są oddane, pracowite, inteligentne i są po prostu dobrymi ludźmi. Po tomografie w szpitalu wiemy, że mózgu praktycznie nie ma. Ale ogólny stan innych organów jest wręcz doskonały, więc… wegetacja trwa i pewnie jeszcze długo trwać będzie. Straszny, straszny los, choć chyba bardziej nasz, bo u mamy nie ma już żadnych odruchów, świadczących o jakiejkolwiek świadomości. Chciałabym, żeby moja mama umarła, możecie mnie zlinczować za te słowa, ale ja zdania nie zmienię. Upokarzająca wegetacja nie powinna kończyć życia tak barwnego ptaka. Mam w swoim domu jej portret, była taką piękną kobietą! Ta skurczona w pozycji embrionalnej staruszeczka nie ma już rysów mojej matki. Patrzę na nią jak na kogoś obcego, nie mogę się przełamać do dotyku, do wzięcia za rękę. Jest mi z tym bardzo, bardzo źle. Omijam ją wzrokiem, wpadam na minutę, nie umiem do niej mówić. Nigdy nie było pomiędzy nami takiej bliskości, jaka jest pomiędzy mną, a moimi córkami, ale to jednak moja matka, a ja nie potrafię.
Dbam, by niczego jej nie brakowało, dbam o komfort opiekunek, ale nie jestem dobrą, oddaną córką. Nie poświęcam siebie, po prostu realizuję obowiązek opieki nad bezradnym, umierającym na raty rodzicem. Dobija mnie świadomość własnego dystansu, moim kotom daję więcej miłości i czułości.
Nie będzie dziś nic o Kalabrii, sama słyszę ten dysonans. Ale kota w doniczce Wam nie odmówię, zawsze niech będzie ta kropla radości.
Li
Sekrecje i niedyskrety 
Bardzo smutna jest ta ‚kolej rzeczy’ (że musimy się zmierzyć ze starością, chorobą naszych rodziców) :-(
Nie oskarżaj się, Li, że nie jesteś dobrą córką – dajesz mamie to czego ona teraz potrzebuje.
Red Mercedes
Dzięki Dziewczyny za wsparcie, bardzo to wszystko trudne!
Li! ❤️Życie…Rozumiem,bardzo!