A historia jest przednia.
Moja przyjaciółka Dagmara (od kotów) czynnie uczestniczy
w aukcjach w M-1 (duże centrum handlowe),
gdzie pod sklepem zoologicznym
szuka dla kocich nieszczęść dobrych domów.
Stoi tam razem z Małgosią z Fundacji „Zwierzęta Krakowa”.
Małgosia miała do wydania uratowaną z budy i łańcucha małą suczkę,
bardzo smutną i nieszczęśliwą.
Ludzie szybko przechodzili,
koty i pies obojętniały coraz bardziej na ten gwar i brak zainteresowania,
robiło się coraz później,
ale ostatecznie dzień należał do udanych,
bo choć kilka kotów znalazło dom.
Suczki nikt nie chciał.
Dagmara poszła po kawę i w tym momencie do Małgosi
podeszła pani z oświadczeniem, że bierze psa.
Małgosia, malutka kobietka dobrze po pięćdziesiątce spojrzała na nią nieufnie,
pani pospieszyła z zapewnieniem,
że psu na pewno będzie u niej dobrze.
Nieufność Małgosi wzrosła po informacji,
że pani mieszka w Milanówku,
no bo co kobieta z Milanówka robi w Krakowie?
I nawet gdy pani odpowiedziała, że przyjechała do pracy
i gra w teatrze, Małgosia ani drgnęła,
Pani z uśmiechem zapytała: czy mnie pani nie poznaje?
Małgosia nie poznawała, ale w tym czasie wróciła Dagmara,
która poznała bez trudu.
Pani była Krystyną Jandą, wzięła sukę spontanicznie,
opisała tę historię, Sonia trafiła fantastycznie,
a Małgosia gryzie się podobno do dziś,
no bo jak mogła nie poznać?
:)
Uwielbiam takie historie!
A na fb Pani Jandy jest zdjęcie jakże szczęśliwego psa!
Li.
Sekrecje i niedyskrety 
oby więcej takich historii. a swoją drogą, to p. Krystyna chyba musiała się jednak dziwnie poczuć:)
cudna ta historia
spłakałam się maksymalnie
cudownie ten piesek trafił, cudownie
na tym zdjęciu u p. Krystyny Jandy to psie spojrzenie – jak człowieka który w życiu wiele przeżył, strasznie mnie rusza
widziałam to w telewizorni :) się wzruszyłam oczywiście :P
Zdarza mi się oglądać te kotki w M1 zawsze mi wtedy serce pęka(niestety nie mogę przygarnąć wszystkich stworzeń świata). Gorąco pozdrawiam koleżankę,, od kotów „. O rety jak kocham koty mojego Pana Kota najbardziej chociaż to kociczka ale u nas w domu każdy kot to Pan Kot sama nie wiem czemu.Ciebie też oczywiście pozdrawiam.
Fantastyczna historia !!
Przeczytałam o suni u pani Jandy, fajne zderzenie wirtualnej z zyciem pozdrawiam
j
zazdroszczę spotkania! Pani Janda oprócz tego, że jest wspaniałą artystką to jest także dobrym człowiekiem :) teraz jeszcze bardziej ją lubię!
no są jeszcze Ludzie na tym świecie!
znam te niezwykla historie wlasnie z FB Pani Jandy A ja sie dzisiaj przed poludniem poryczalam ogladajac na TV4 film „Moj przyjaciel Hachiko” z piekna muzyka Jana A.P Kaczmarka…kolejna wzruszajaca, prawdziwa opowiesc o psiej wiernosci. Pozdrawiam niedzielnie :-)