niż dostawać, mam jakąś taką ułomność, nigdy niczego nie potrzebuję, wyjątkiem są kwiaty, ale gdy Antonio na urodziny wręczył mi prezent od siebie, to prawie padłam z zachwytu. Nie miałam oczywiście wtedy pojęcia, kto jest autorem tego cuda, wygooglowałam sobie później, już mam plany by do niego pojechać. Zdjęcia nie oddają pięknych nasyconych kolorów i prawdziwego kunsztu kalabryjskiej ceramiki!
To dzieło Enzo Ferraro, słynnego w Kalabrii artysty.
Bardzo się wzruszyłam, bo Antonio powiedział, że długo szukał czegoś dla mnie i och… jak znalazł!
A od mojego starego przyjaciela Jarka, ojca chrzestnego mojej Karolci, dostałam zegar, który najpierw mi zgrzytnął w oczach, a potem jednak rozgościł się na półce i niech chodzi i odmierza nasz czas!
Moje urodzinowe przyjęcie było niesamowite. Było 14 miejscowych i nasza szóstka, z rodowitym Włochem Albim. Bawiliśmy się świetnie, jedzenie wyszło, mój sernik na zimno i ptasie mleczko były hitem- co za szczęście, że z Polski zabrałam galaretkę w proszku, nasza postać galaretki we Włoszech nie jest znana i gdyby nie moje przeczucie, nie mogłabym zrobić moich popisowych słodkości. Wszystko wyszło, całe polskie jedzenie zniknęło błyskawicznie. Ułożyłam listę muzyki na Spotify, ale na nikim nie zrobiła wrażenia, Włosi na przyjęciach nie tańczą, tylko siedzą, ale gdy za namową Lucy puściłam tarantellę…och, to był szał! Bałam się, że dom mi się zawali, bo całe przyjęcie było na drugim piętrze, ściany drżały jak podczas trzęsienia ziemi.
W przyszłym roku moje urodziny też zrobię w Kalabrii, jakoś tam mi lżej!
Czy macie pojęcie, że InPost zgubił dwie moje paczki, każda po 20 kg, w których miałam rzeczy niezbędne na imprezę (m.in. 5 kg toruńskich pierników) i mnóstwo innych, pracowicie zbieranych do domku rzeczy…. Zaufałam reklamie i uwierzyłam w pięć dni roboczych. Dwa razy mi się udało, nie było więc powodu, by wątpić. Paczki nadałam 23 października. Oczywiście nie doszły. Ale wniosek z tego jest niezaprzeczalny- nie ma rzeczy nie do zastąpienia, nikt nie zauważył żadnych braków.
Cieszę się, że niedługo znowu wracam do Kalabrii na kilka dni, to jest mój urodzinowy prezent dla samej siebie. Będzie bardzo ciepło, nacieszę się słońcem i spokojem. Popracuję, popiszę, poczytam. Raj.
Li
