cicha, przypudrowana wojenka ze stolarzem Agazio. Zaciskam zęby i staram się, naprawdę staram być miła i uprzejma, z uśmiechem przyjmuję kolejne opóźnienia, czekam w domu, bo będzie „na pewno”, a oczywiście nie przychodzi. To miły człowiek, ale mam z nim bardzo złe doświadczenia. Kuchnia miała być gotowa w maju, potem w czerwcu, potem postawiłam sprawę na ostrzu noża i przymuszony koniecznością zwrotu zaliczki część mebli zaistalował w lipcu, ech…
W sobotę nastał wielki dzień montażu półek nad kaflami. Przyszedł z synem, zostawiłam ich na chwilę i oczywiście co mogło pójść nie tak? Agazio za nic ma symetrię, powiesił podpory półek na oko, wwiercając się oczywiście w kafle, dość w dodatku nieudolnie bo dwa z nich pękły. A mnie pękło serce i cierpliwość. Musiał przesunąć jeden wspornik, zostały dziury po wkrętach, ale jakoś je załatam, bo nie mam siły do kolejnego wydłubywania trzech płytek i wsadzania nowych, trzeba zacząć odpuszczać, bo tej wojny nie wygram.
Postanowiłam, że sama odnowię schody. To nie może być takie trudne. Nie wyobrażam sobie jednak zlecić tego Agazio, przecież zostałabym bez schodów na długie miesiące. A innego stolarza nie ma.




Tyle się wydarzyło przez 4 dni w Kalabrii, wszystko pamiętam, a ostatnie 4 dni w Krakowie zlały mi się w jedną całość, nie wiem co było we wtorek, a co w środę, dziś jest już sobota, tam żyję wolniej, ale intensywniej, pamiętam każdy dzień, tu żyję szybko, ale byle jak, zadaniowo, nieuważnie, zabijam swój czas.
Li
Zabić to za mało! Wyobrażam sobie co przeszłaś! Wpatrywałam się w zdjęcia i nie widzę tych pęknięć. Z półkami pięknie!
G.
Pęknięć z daleka nie widać, bo są pod półkami, ale z bliska tak :( Nie zakleiłam jeszcze dziur po wkrętach. Ale mogę zrobić zdjęcia specjalnie dla Ciebie, już za tydzień :)
😅 zbiłabym dziada.
ale wyglada pieknie.
No ale co zrobić? Muszę zaciskać zęby, musi mi jeszcze zrobić cokoliki pod szafki. Mam już tak dosyć tego wiecznego użerania się z nim, to jedyny gość z którym mam problem. Kwintesencja włoskiego stylu pracy. Na drugim biegunie jest bardzo solidny Antonio. Chcę tylko, by Agazio skończył mi kuchnię i nie wynajmę go do niczego innego! Poprosiłam Rinę, by pomogła mi znaleźć kogoś innego. To będzie dla niego policzek, ale trudno.
Cudne te płytki!
Z fachowcami to istna tragedia, rzadko (choć na szczęście czasem tak) zdarzają się solidni i przyzwoici
Kraków…. masz takie swoje miejsce, które nieco ożywia? Poza domem i Kleparzem, oczywiście ;-)
A
Takich miejsc mam mnóstwo, ale ostatnio poruszam się wyłącznie na trasie dom-praca-Kleparz-mama-Lidia- Lidl:) Oszaleć można jak mam mało czasu dla siebie!
Nie miałam wątpliwości w kwestii tych miejsc w Krakowie :-) moje pytanie bardziej brzmiało: co to za miejsce? Zdradź choć jedno (nie będę tam na Ciebie czatować bo teraz mam kawał drogi do Krakowa a kiedyś to było moje kochane miasto. Chociaż prawdę mówiąc kochane jest do dziś…)
A