zapewnić moich kochanych subskrybentów bloga na maila, że od razu zauważyłam „zachamowanie” zamiast „zahamowania” i niezwłocznie poprawiłam. Wzrok już nie ten, a mimo inwestycji w przepiękne oprawki ciągle wygrywa próżność i nie noszę okularów. Ale jednocześnie pragnę wskazać, że notki poprawiam po kilka razy i nieustannie, a na maila idzie najbardziej surowy, nieokrzesany post, pierwotna za szybko opublikowana wersja, co moim zdaniem jest dla mnie kompromitujące.
W każdym razie dziękuję za wiadomości prywatne i lęk przed hejterami. Szczęśliwie przestali tu docierać. Wykończyłam ich w miarę upływu czasu, haha:)
Trudno w to uwierzyć, ale piszę już 20 lat!
Li
Kochana. Zahamowanie przez ch istnieje! Wczoraj go doświadczyłam. Otóż przebywając chwilę w Cieplicach dostrzegłam na Placu Piastowskim restaurację koku sushi. Zapragnęłam natychmiast skosztować. Wmaszerowałam dziarsko do lokalu, spadając malowniczo z niezauważalnego stopnia. Po stwierdzeniu, że nogi są całe, udałam się do baru, za którym królowała młoda blond piękność. Pierwsze co zauważyłam to rozległa opryszczka na jej ustach, która średnio mi się skomponowała z jedzeniem, ale odegnałam złe myśli i grzecznie zaczęłam dopytywać o zestawy sushi. Panna z wyraźnym obrzydzeniem – nie wiem dlaczego żywiła do mnie takie uczucia, wszak byłam bez opryszczki- przewracała oczami i wzruszała ramionami. W końcu nieśmiało wybrałam jeden z zestawów i zapytałam o czas oczekiwania przygotowania zestawu na wynos. Był zdecydowanie zbyt długi więc grzecznie podziękowałam i ruszyłam do wyjścia, bacznie przyglądając się schodkowi. I nagle usłyszałam wrzask, skierowany do mnie- to nie garkuchnia, tu się nie wrzuca do gara, tu trzeba czekać! I wówczas doznałam zaCHamowania. Przez wielkie CH. Odjęło mi mowę. Wyszłam i – poważnie- przez pół godziny trzęsły mi się ręce. Więc zapewniam. CH bywa w porządku.
Buziole. Kasia
Ch to ch, wiadomo. Z tego wszystkiego to nie rozumiem dlaczego trzęsły Ci się ręce? Powinnaś się cieszyć, przy takiej obsłudze, zatrucie murowane!
Poczułam się zraniona. Poważnie. Miałam dobry humor a tu pani do mnie z zębami wystartowała. Była gotowa przegryźć mi tętnicę szyjną. Nie umiem się ostatnio odnaleźć w takich sytuacjach. Starzeje się, czy coś…
Nie kochanie, jesteś po prostu dobrze wychowana i uprzejma. To bardzo zły zestaw na grubiaństwo i chamstwo.
No i nie masz mojej zawodowej bezczelności :D O, gdyby wpadła w moje ręce!!!
…a ja jestem Twoją „czytaczką” chyba od 15 lat, gratuluje pieknego, włoskiego domu! ale prosze, zamontuj przy tych schodach poręcz, ja w tym roku – na bardzo podobnych, też włoskich schodach, mało co bym się nie zabiła, na szczęcie wpadłam na męża
Zamontuję! Mam przyjaciółkę z SM i bardzo chcę ją zabrać do Kalabrii, ale nie wejdzie po schodach bez poręczy. Szukam!
Od 15 lat? Prawdziwa weteranka:)) :**
I to jest jedyne słuszne podejście! Nie znam ludzi, których nie spotykają złe rzeczy, to chyba naturalna kolej rzeczy, jak to mówią- praw fizyki i fizjologii się nie zmieni. Można zmienić swoje nastawienie i chyba właśnie o tym mówisz. Ja również wciąż się uczę cieszyć z małych rzeczy, to sprawia, że dużo łatwiej i przyjemniej się żyje. Nawet w tak niepewnych czasach, a może zwłaszcza w nich.
mp
Żeby być szczęśliwym musisz wyeliminować dwie rzeczy: lęk przed przyszłością i pamięć o złej przeszłości. Podobno powiedział to Seneka, ale kto to wie:) Ale te dwie rzeczy nieźle zatruwają teraźniejszość, przeszłość do skamielina, przyszłości jeszcze nie ma, więc to jedynie nasza projekcja. Z przeszłością się rozprawiłam i wyciągam z niej same dobre rzeczy, ale przyszłość trochę mnie przeraża, bo już przestaje być projekcją stan, gdy pojawia się za dużo negatywnych danych. Mimo wszystko bardzo się staram być szczęśliwą, bo mam za co dziękować losowi.
I wspaniale, niech tyle dobrych rzeczy Ci się przytrafia, że trudno będzie nadążyć z ich spisywaniem! Gratuluję wytrwałości :-)
mp
Dzięki:) Ale zwróć uwagę na to, że zaczęłam pisać, bo przydarzały mi się same złe rzeczy. Szczęśliwie przestałam je po prostu stawiać na pierwszym miejscu. Dalej są, ale za dobrymi i tego się trzymam.